25 Δεκεμβρίου 2008

Νίκος Δήμου Rocks!


πρώτη φορά τον ακούω έτσι!
το σημερινό άρθρο στην LifO λέγεται

Μπουρδέλο!


μεταξύ άλλων, αναφέρει:

«Υπάρχει λύση;» με ρωτάνε μερικοί, λες και είμαι προφήτης. Ο φίλος μου ο Ν. ονειρεύεται ένα μεγάλο ηγέτη, ένα νέο Ελευθέριο Βενιζέλο (ή έστω Χαρίλαο Τρικούπη) να πάρει τη χώρα στις πλάτες του και να την ξεκολλήσει από το βούρκο.

Ναι - το όνειρο του Μεσσία, του Άσπρου (ή Μαύρου) Καβαλάρη, όπως στα παραμύθια. Του θυμίζω ότι και αυτοί, που τώρα νοσταλγεί, στα χρόνια τους εξυβρίστηκαν, εξορίστηκαν, εξοστρακίστηκαν, καταψηφίστηκαν («ανθ' ημών, Γουλιμής...») και δεν μπόρεσαν να ολοκληρώσουν κανένα από τα σχέδιά τους.

Η χώρα πληρώνει καθυστέρηση αιώνων. Από τη φεουδαρχία του Βυζαντίου και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας πέρασε απότομα στη σύγχρονη εποχή, ανέτοιμη, με εισαγόμενους θεσμούς και νόμους. Δεν απέκτησε ποτέ αστική τάξη, δεν έζησε την Αναγέννηση, τη Μεταρρύθμιση, τη Γαλλική Επανάσταση, δεν διαμόρφωσε κοινωνία πολιτών. Μαζί της φόρεσαν την περικεφαλαία της Συνέχειας (κατευθείαν απόγονοι των αρχαίων), το ζουρλομανδύα της καθαρεύουσας (130 χρόνια γλωσσική σκλαβιά) και το κοστούμι του Ευρωπαίου. Όλα έγιναν βεβιασμένα και λίγο στη ζούλα - όπως η είσοδός μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και (ακόμα περισσότερο) στην ΟΝΕ.

Εμείς λοιπόν οι Νεοαρχαίοι Έλληνες, οι Ευρωπαίοι της «καθ' ημάς Ανατολής», οι δραχμοβίωτοι του ευρώ, ανασφαλείς, περιδεείς, αγχωμένοι, καταχρεωμένοι, αντιμετωπίζουμε το μέλλον. Με την πιο παρωχημένη παιδεία σε όλη τη Δύση, η οποία αναπαράγει μεθόδους, πρότυπα και μύθους του 19ου αιώνα και αποκλείεται να μας βγάλει από την υπανάπτυξη. Γιατί και το πρόγραμμα να αλλάξει αύριο, ποιος θα αλλάξει τους διδάσκοντες;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου