3 Μαρτίου 2010

ο λαλας μας κανει πλακα

τι απίστευτο εντιτόριαλ έγραψε; (εδώ)


Αδέκαροι, τεμπέληδες, με την πλάτη γυρισμένη στον νόμο, στα καφενεία από το πρωί ώς το βράδυ, ταβλαδόροι, χαρτοπαίκτες, άθλιο είδος, Έλληνες, γκαρσόνια της Ευρώπης, ταμίες, ταξιτζήδες, υπάλληλοι, περαστικοί καρπαζοεισπράκτορες, απατεώνες, με σκυμμένο το κεφάλι, με το κράτος μας να χρωστάει και στον τελευταίο Γερμανό, ψεύτες, πλαστογράφοι, τζάμπα μάγκες, κατσαπλιάδες, ανεπρόκοποι, λαμόγια της εσχάτης υποστάθμης... Όλα αυτά κι άλλα τόσα από τα γερμανικά περιοδικά... για εμάς τους Έλληνες,
για μένα, για σένα, για όλους μας... χαρακτηρισμοί απίστευτοι... για μας που δουλεύουμε από το πρωί ώς το βράδυ, για μας χωρίς γνωριμίες που παλεύουμε μέρα νύχτα για να πάνε τα παιδιά μας να σπουδάσουν, για μας που πληρώνουμε τα μισά μηνιάτικα στα φροντιστήρια, για μας που είμαστε έξω από εργολαβίες, κομματικές πελατείες, χωρίς καρέκλα στο Δημόσιο, χωρίς μπόνους για την επίτευξη των στόχων, black listed boys από τα golden boys... Όλοι αυτοί οι χαρακτηρισμοί για μας που δεν ξέρουμε από επιδοτήσεις, τουβλάκια και κοινοτικά προγράμματα, χωρίς βουλευτικές διευκολύνσεις, χωρίς ευνοϊκές μεταθέσεις των παιδιών μας που υπηρετούν τη στρατιωτική τους θητεία στα σύνορα, χωρίς ούτε μισό καφέ από μαυραγορίτη, χωρίς δεύτερο μισθό από τον διαπλεκόμενο για να κάνει τη δουλειά του, χωρίς βίλες, χωρίς σκάφη, χωρίς εξοχικά, χωρίς πρώτη κατοικία, χωρίς μισή μαύρη πεντάρα...
για μας όλα αυτά που μοιάζουμε με τον Γερμανό που ζει από τη δουλειά του, για μας τους νομοταγείς, τους κανονικούς... Και όλα αυτά γιατί στη σημερινή Ελλάδα ξεφύτρωσαν ξαφνικά μετά το ’80 λαμόγια, διαπλεκόμενοι, νταβατζήδες, πονηρά κλεφτρόνια που το μόνο ζητούμενό τους ήταν να φουσκώσουν τον τραπεζικό λογαριασμό, να μεταφέρουν σε υπεράκτιες εταιρείες τα κλεψιμαίικα, να κυκλοφορούν ως κύριοι οι απατεώνες, να φουμάρουν πούρα και να μολύνουν ακόμα και την καρέκλα που κάθονται, με σωματοφύλακες να κυκλοφορούν σαν μαφιόζοι, κλανιάρηδες, μην τρελαθεί κανείς και τους τουλουμιάσει... κυριλέδες της πορδής που χτυπάνε κι έναν Γκίκα σε δημοπρασία για να κρεμάσουν στους τοίχους της χιλίων πεντακοσίων τετραγωνικών έπαυλής τους! Όλος αυτός ο διασυρμός μας για την ικανοποίηση της απληστίας τους... Ατιμώρητοι σε άσυλο... Χωρίς πόθεν έσχες. Αίσχος.


ΥΓ.: Το κείμενο αυτό το εμπνεύστηκα διαβάζοντας τη «Στήλη άλατος» του Δημήτρη Δανίκα στο «Βήμα».


btw η faq το σάββατο φέρνει τους "gorillaz", χωρίς φυσικά να αναφέρεται ότι δε θα είναι μαζί τους ο damon albarn. ίσως το γράψουν στο αυριανό φύλλο.

2 σχόλια:

  1. ρωτάω χωρίς να γνωρίζω την απάντηση: δικαιούται ο Λάλας να χρησιμοποιεί πρώτο πληθυντικό;

    ΑπάντησηΔιαγραφή