14 Νοεμβρίου 2009

Catching The Big Fish

Το βιβλίο του David Lynch βγήκε στα ελληνικά και διαβάζω σήμερα στα Νέα την κυρία Νικολαΐδου:
Έγραψε ένα τομίδιο που περιέχει το απόσταγμα της εμπειρίας του. Δυστυχώς, όχι μόνο αυτό. Ο Ντέιβιντ Λιντς είναι οπαδός του Υπερβατικού Διαλογισμού. Πιστεύει στο Ενοποιημένο Πεδίο. Έχει ιδρύσει το ίδρυμα David Lynch για την Εκπαίδευση με βάση την ανάπτυξη της Συνειδητότητας και για την Παγκόσμια Ειρήνη (βλ. www.DavidLynchFoundation.org). Και λοιπόν; Μας πειράζει αυτό; Όταν κανείς γίνεται φανατικός οπαδός μιας ιδέας και έχει την απόλυτη πεποίθηση πως η ιδέα αυτή θα σώσει τον κόσμο, συνήθως καταλήγει σε αφελείς συνεπαγωγές. Προπαγανδίζει με πάθος την ατομική του περίπτωση ως φάρμακο για πάσαν νόσον.

Ενώ παρακάτω αναφέρεται στην σχετική σημείωση για την ψυχοθεραπεία και σχολιάζει με αγάπη(;):
Ο Λιντς επισκέπτεται έναν ψυχίατρο. Πριν ξεκινήσει η θεραπεία, ο σκηνοθέτης ρωτά, χωρίς εισαγωγές, τον γιατρό: «Νομίζετε ότι αυτό το πράγμα θα μπορούσε, με οποιονδήποτε τρόπο, να βλάψει τη δημιουργικότητά μου;» Ο ψυχίατρος απάντησε: «Για να είμαι ειλικρινής, Ντέιβιντ, θα μπορούσε». Ο Λιντς του έσφιξε το χέρι κι αποχώρησε. Φυσικά. Η ψυχανάλυση σηκώνει το χαλάκι. Αναζητά τα χνούδια και τα ψίχουλα που κρύβουμε από κάτω. Όμως αυτός ο σκοτεινός κόσμος, οι κρυμμένες σκέψεις, η εσωτερική ζωή είναι το φαΐ του καλλιτέχνη. Αν τα τακτοποιήσει ορθολογικά, δεν είναι σίγουρο ότι θα συνεχίσει να κάνει τη δουλειά του. Έπραξε, λοιπόν, πολύ καλά ο Λιντς που βρόντησε την πόρτα. Δυστυχώς, την άφησε ορθάνοιχτη στον Υπερβατικό Διαλογισμό.

Η μετάφραση είναι σωστή (για όσους ενδιαφέρονται, κυκλοφορεί σε audio book όπου το βιβλίο διαβάζει ο ίδιος ο David Lynch!), αλλά θυμήθηκα ότι στον Δανίκα είχε πει την ιστορία λίγο διαφορετικά: Δημήτρης Δανίκας: Σας έχει δει ψυχίατρος; David Lynch: Ναι, μία και μοναδική φορά. Του είπα ότι βλέπω κύκλους και τον ρώτησα αν αυτό θα επηρεάσει τη δημιουργικότητά μου και μου απάντησε καταφατικά. Μετά του έσφιξα το χέρι και έκλεισα την πόρτα.

Χαμένοι στην μετάφραση; Μάλλον ναι (την πρώτη φορά), αν και δεν αποκλείεται να το παρουσίασε επίτηδες διαφορετικά. Σε κάθε περίπτωση, τα σέβη μου. Τα περί διαλογισμού τα προσπερνώ από σεβασμό. Όπως έχει πει καλύτερα απ' όλους ο Νίτσε (και πρόσφατα το παρατηρούσα στην γνωστή τριλογία του Μπέργκμαν), όταν απαλλάσσεις τη ζωή σου από τα γνωστά παραδοσιακά θεμέλια -κάθε είδους- οφείλεις να βρεις γρήγορα έναν αντικαταστάτη τους. Διαφορετικά, η σκιά της απουσίας τους πέφτει επάνω σου πολύ βαριά. Ο Lynch βρήκε τον Υπερβατικό Διαλογισμό - μικρό το κακό αν θέλετε την γνώμη μου.

ΥΓ: Δεν χρειάζεται φυσικά να πω ότι το βιβλίο είναι ταυτόχρονα ένα απόλυτο must have για τους καινούργιους στον κόσμο του Lynch, ενώ δεν αποκαλύπτει τίποτα περισσότερο απ' όσα πρέπει (όπως κάνει πάντα). Για παράδειγμα, μετά το κεφάλαιο για το Mulholland Drive έχει ένα κεφάλαιο που λέγεται The Box and the Key. Το κεφάλαιο είναι μία σειρά. Λέει: I don't have a clue what these are. (Όσοι πιστεύετε πως πραγματικά το εννοεί, πως είναι τυχαία αυτά που κάνει, διαβάζετε λάθος ποστ σε λάθος μπλογκ για τον λάθος άνθρωπο.)

1 σχόλιο:

  1. Δημήτριος Γλύκας6 Δεκ 2009, 10:19:00 μ.μ.

    Στο βιβλίο του ο David Lynch μοιράζεται μαζί μας τις εμπειρίες του και τα οφέλη του Υπερβατικού Διαλογισμού στην ζωή του, στην καριέρα του. Δεν το υποστηρίζει μόνο αυτός αλλά και οι εμπειρίες 7.000.000 συνανθρώπων του που επίσης τον έμαθαν, όπως και οι 600 επιστημονικές έρευνες για τα οφέλη του Υπερβατικού Διαλογισμού από Πανεπιστήμια όπως η ιατρική σχολή του Harvard, Standford, UCLA κα.

    Όλοι μας εξ άλλου δεν κάνουμε το ίδιο; όταν κάτι είναι σε μας αποτελεσματικό δεν λέμε και στους φίλους μας να το δοκιμάσουν; το κάνουμε επειδή τους αγαπάμε, είναι κάτι φυσιολογικό. Αυτό δεν περιέχει κάποια πίεση, όποιος θέλει ας το δοκιμάσει, εάν έστω και ένας φίλος μας στους εκατό μείνει ευχαριστημένος για μας είναι μεγάλη χαρά και ευλογία.

    Είναι σημαντικό για να κρίνουμε να έχουμε την εμπειρία αλλιώς πως θα βγάλουμε συμπέρασμα οτι αυτό είναι ωφέλιμο. Εαν κάποιος μας περιγράψει την γεύση ενός φρούτου που δεν έχει ποτέ δει και ξαναδοκιμάσει αυτό δεν θα είναι αρκετό για ξέρουμε ότι μας αρέσει πρέπει πρώτα να το φάμε. Γι αυτό οι σοφοί άνθρωποι είναι προσεκτικοί και δεν κάνουν κριτική με τις επιλογές των άλλων ιδιαίτερα εαν πρόκειται για ανθρώπους ανιδιοτελείς, ειλικρινείς και αξιόπιστους. Όλα τα εξέχοντα μέλη μιας κοινωνίας ξεχώρισαν επειδή είδαν κάτι που οι υπόλοιποι δεν μπόρεσαν να διακρίνουν. Αυτοί είναι που έγραψαν την ιστορία, τους υπόλοιπους δεν θα τους θυμηθεί κανένας.

    Δημήτριος Γλύκας Ph.D

    ΑπάντησηΔιαγραφή